Van tikkies van 80 cent naar vertrouwen en acceptatie
Ons leven in Le Marche
Toen wij net in Le Marche kwamen wonen, voelde het alsof we in een andere wereld terecht waren gekomen.
En wij dachten van tevoren: hoe anders kan het nou zijn dan Nederland?
Nou… best anders dus 😄
We hoorden en lazen van te voren natuurlijk van alles over Italië, op Ik Vertrek bijv. Over bureaucratie, over het tempo hier. Maar zelf ervaar je dat natuurlijk pas als je er eenmaal bent.
Inmiddels wonen we hier een tijd en beginnen we Le Marche steeds beter te begrijpen. Niet alleen de omgeving, maar vooral hoe het leven hier voelt.
Onze eerste “typisch Italiaanse” ervaring hier in Le Marche. We weten het nog precies...
Je zit op een bankje in een dorpje ergens in Le Marche, een beetje om je heen te kijken.
Op het dorpsplein, waar een paar oudere mannen op een rijtje zitten te praten en iedereen elkaar lijkt te kennen.
En ineens komt er iemand naast je zitten. Zonder iets te vragen.
En dan begint er een heel verhaal in het Italiaans.
Nou daar ga je hoor, denk je dan: vluchten kan niet meer dus je probeert je alvast een beetje in te dekken:
“No parlo bene italiano…”
Maar helaas… dat is tevergeefs 
Want stoppen? Dat doen ze niet. Maar je doet je best en met een klein woordje Italiaans, handen, voeten en een glimlach kom je toch een heel eind. En voor je het weet zit je midden in je eerste dorpsgesprek met een Italiaanse nonno.
En misschien is dat precies hoe het hier werkt. Daar moesten we op dat moment echt nog achter komen.
Persoonlijke ruimte bestaat hier niet echt 😉
In Nederland waren we gewend aan afstand.
In de rij in de winkel, op straat… en in onze woonwijk, waar iedereen ’s ochtends in de auto stapte en ’s avonds weer naar binnen verdween.
Hier in Le Marche werkt dat net even anders.
Sta je in de supermarkt netjes te wachten, dan staat er ineens iemand bijna tegen je aan.
Alsof jullie samen boodschappen doen. In het begin voelt dat ongemakkelijk. Je bent geneigd om een stap naar voren te doen om meer afstand te creëren.
Maar ja… je bent hier niet voor niets naartoe verhuisd. Je maakt nu onderdeel uit van het leven in Le Marche. Dus op een gegeven moment laat je het maar gewoon gebeuren. Gewoon om te ervaren hoe dat hier werkt.
En al snel merk je: dit is hier gewoon normaal.
En aanraking hoort daar soms ook bij.
Een hand op je arm tijdens het praten, mannen die elkaar twee zoenen geven bij begroeting…
of een verpleegster die je even lief over je arm wrijft. Gewoon uit oprechte goedheid.
“In Nederland stuur je een tikkie…hier zeggen ze: ''betaal morgen maar.”
Wat ons misschien nog wel het meest opviel: mensen nemen hier de tijd.
Echt de tijd. We wisten vooraf wel dat Le Marche hierom bekend stond, maar echt voelen wat het betekent doe je op dat moment nog niet.
Waar in Nederland alles vaak snel en efficiënt moet, lijkt dat hier in Le Marche veel minder belangrijk.
Hier draait het meer om contact.
En dat zie je overal terug.
Mensen bellen hier elkaar nog gewoon.
Op straat, in de auto, op een bankje… overal om je heen wordt gebeld.
Of mensen spreken voice memo’s in alsof ze midden in een gesprek zitten.
Waar we in Nederland toch vaak eerder appen (en soms zelfs een beetje “bel-angst” hebben),
is bellen hier de normaalste zaak van de wereld.
Een ander moment dat ons bijbleef: een arts die zei dat we hem altijd mochten bellen als er iets was. Gewoon. Dag en nacht. Ook in het weekend. In Nederland zouden we daar toch eerder over twijfelen. Hier lijkt dat de normaalste zaak van de wereld. Gewoon omdat hij het belangrijk vindt dat het goed met je gaat.
Er wordt hier niet overal even goed Engels gesproken. Maar dat jij geen Italiaans spreekt, maakt de mensen hier niet uit. Probeer je een paar woorden Italiaans, dan doen zij er alles aan om je te helpen; in een winkel, restaurant of waar dan ook. Ze herhalen, leggen uit en gebruiken handen en voeten. En misschien nog wel het belangrijkste: ze raken niet gehaast.
Geen zuchten, geen ongemak.
In Le Marche nemen mensen gewoon de tijd, net zo lang tot het lukt.
Alles gaat op vertrouwen
Wat ons ook opviel: het vertrouwen hier dat de mensen naar elkaar hebben hier in Le Marche.
Dat zit in de kleine dingen.
Bij de garage hadden we een keer geen contant geld bij ons.
In Nederland zou je natuurlijk altijd kunnen pinnen. Hier kan dat vaak ook maar niet altijd. In ieder geval, het zweet brak ons wel een beetje uit op dat moment. Hoe gaan we dit nou doen? Eén van ons moest dan maar naar een pinautomaat gaan rijden 20 minuten verderop.
“Kom morgen maar betalen.” zeiden ze.
Zo simpel was het.
En de bakker?
Die hangt gewoon brood aan je deur. Jij legt het geld klaar… en hij neemt het weer mee.
Geen app, geen controle. Alles op goed vertrouwen. Precies hoe het leven in Le Marche voelt.
Vriendschap zonder perfecte taal
We hebben hier sinds kort ook een Italiaanse vriend.
Hij spreekt een beetje Engels, wij een beetje Italiaans… maar dat het nog niet helemaal perfect is, maakt hem helemaal niets uit.
Zelf ben je daar soms onzeker over. Je wilt meer zeggen dan lukt.
Maar voor hem speelt gedoe met taal geen rol.
Hij wil gewoon je vriend zijn.
En hij neemt je meteen mee in zijn wereld. Hij stelt je voor aan zijn vrienden en ook zij vinden het geen probleem dat je niet zo goed Italiaans spreekt. Zoiets kun je alleen maar heel erg waarderen.
Je merkt het ook als je samen gaat eten.
De eerste keer denk je nog: oké, hij heeft voorgeschoten, dus ik geef hem straks wel geld of ik maak wat over. Maar het werkt hier anders.
Je betaalt om en om. De ene keer jij, de andere keer hij.
En als het een keer niet helemaal gelijk uitkomt, is dat ook gewoon goed. Het voelt alsof er niets tegenover hoeft te staan. En dat is juist zo fijn. Geen gedoe. Geen uitrekenen.
En al helemaal geen tikkies van 80 cent (voor een slok water bijvoorbeeld).
En ja, dat hebben we in Nederland echt serieus eens meegemaakt 😄
Zo anders is het leven in Le Marche.
Je wordt hier niet in een hokje geplaatst, maar gewoon gezien als mens.
Misschien wel één van de grootste twijfels vooraf: acceptatie in Le Marche
Voordat we hierheen verhuisden, vroegen we ons eerlijk gezegd ook af:
hoe zit het hier eigenlijk met acceptatie? Le Marche is toch een vrij traditionele regio.
Veel boeren, kleine dorpen… je weet niet altijd wat je kunt verwachten.
Maar tot nu toe? Helemaal niets gemerkt.
Onze buren, mensen in het dorp, het lijkt allemaal gewoon… normaal.
Kijk, een gay pride zul je hier nooit tegenkomen. Maar eerlijk gezegd zochten we dat soort dingen in Nederland toch al niet op.
Wat wel opvalt, is dat homoseksualiteit in Le Marche minder zichtbaar is dan in Nederland. Er zijn zeker mannen die op mannen vallen, maar dat speelt zich meer in de privésfeer af en minder in het openbaar.
Voor ons is het belangrijkste dat mensen gewoon normaal doen.
En dat gebeurt hier. Je wordt hier niet in een hokje geplaatst maar gewoon gezien als mens.
En misschien past dat ook wel precies bij hoe het in Le Marche werkt.
Dit is Le Marche voor ons ❤️
Geen haast.
Weinig afstand.
En vooral: echt contact.
Dat is wat het leven in Le Marche voor ons zo bijzonder maakt.
Een plek waar het niet gaat om hoe goed je de taal spreekt, maar om de moeite die je neemt om elkaar te begrijpen.
Waar vertrouwen nog vanzelfsprekend is.
En waar mensen de tijd voor je nemen. Gewoon, omdat ze dat belangrijk vinden.
Het zit in de kleine dingen.
In een gesprek op een bankje met een onbekende.
In een vriend die je meeneemt in zijn wereld.
En precies dat is wat we onze gasten hier willen laten ervaren.
Niet alleen een mooie plek…
maar een manier van leven die je bijblijft.
En misschien nog wel het belangrijkste:
de oprechte vriendelijkheid van de mensen,
waardoor je steeds weer terug wilt komen naar Le Marche.
Benieuwd hoe dat voelt in het echt?
Je bent van harte welkom bij ons in Le Marche.
Zelf ervaren hoe het hier voelt?
Benieuwd naar onze appartementen of beschikbaarheid?
We denken graag met je mee.
Aerial view of the Two Sister (Due Sorelle) bay
Aerial view of the Two Sister (Due Sorelle) bay , Conero Mountain in the adriatic sea, Italy.
Particular geological formations in the Lame Rosse natural park in the Marche region
The Lame Rosse natural park is a very particular place that recalls American canyons. These are pyramid-shaped formations with pinnacles and towers made of gravel held together through silt and clay.
Corinaldo, Ancona, Marche, Italy: the long staircase of the ancient village
Corinaldo, Ancona, Marche, Italy: the long staircase in the downtown of the beautiful ancient italian village
Sunset in the italian countryside
The sun goes down on the italian countryside
cingoli-dorp-uitzicht-.jpg
Castelluccio